Browsing by Author "Cengiz, Esin Paça"

Now showing 1 - 7 of 7

Bir Yöntem Olarak Dijital Görsel-işitsel Veri Tabanı Oluşturma: “sinematik Mekânlar” Örneği
(2024) Cengiz, Esin Paça; Akçalı, Elif
Bu makalede Türkiye Sineması Görsel-İşitsel Ansiklopedisi isimli projenin ‘Sinematik Mekânlar’ bölümünün içeriği ve kapsamı aktarılacak ve yöntem olarak dijital görsel-işitsel veri tabanı oluşturmanın ve videografik üretimin sinema çalışmaları alanında ne gibi işlevleri olabileceği tartışılacaktır. Projeye adını veren sinematik mekânlar kavramı sadece filme arka plan olarak hizmet eden ve estetik olarak çerçevelenmeye uygun manzara ve yapıları kapsamaz; Türkiye Sineması’nda yıllar boyunca yüzlerce filmde tekrar tekrar kullanılmış, hafıza ve hatırlama ile organik bir ilişki kuran mekânları da tanımlar. Sinema yoluyla toplumsal hafızamızın ayrılmaz bir parçası haline gelmiş Pierre Loti Çay Bahçesi, Haydarpaşa Garı, Taksim Meydanı gibi kentin belirleyici mekânları ile izleyicinin gördüğü anda tanıdığı Yeşilköy, Büyükada ve Kuzguncuk’taki köşkler ve yalılar gibi iç mekânlar da bu kavramla tanımlanabilir. Bu makalede, proje kapsamında gerçekleştirilen videografik çalışma aracılığı ile bir arada incelenmesi mümkün kılınmış bir dış ve bir iç mekânın (Galata Köprüsü ve Cam Kapılı Köşk) incelemesi yapılacak ve dijital arşiv ve videografinin film çalışmaları alanında yeni yöntemler olarak öne sürdükleri farklı olanaklar tartışılacaktır.
Çağdaş Belgeselde Sesli-görüntülü Arşivler Aracılığıyla Tarihin Yeniden İnşası: Aşk, Mark ve Ölüm'de Göçün Postmodern Tarihi
(2024) Gülsezer, Ayşe; Cengiz, Esin Paça
Bu tezde çağdaş belgeselin arşivler araçlığıyla postmodern tarih anlatıları inşa etme kapasitesini Aşk, Mark ve Ölüm (Kaya 2022) örneğinde inceleyeceğim. Rosenstone (1995), tarih filmlerinin geçmişi yansıtma bağlamında tarih yazımıyla eşit konumda olduğunu vurgularken, postmodern tarih anlatılarının ise yalnızca deneysel filmlerle ortaya konabileceğini iddia eder. Ancak Rosenstone 'un bu yaklaşımı yalnızca avangart filmlere tarihsel bir değer atfetmesi nedeniyle birtakım sınırlamaları beraberinde getirmektedir. Bu tez öncelikle geçtiğimiz yüzyıla ait tarihsel ve estetik perspektifin kısıtladığı çağdaş anlayışı genişletmeyi amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda, çağdaş belgesin tarih yazımına bir alternatif olmaktan ziyade özgün tarihsel anlatılar inşa edebileceğini ve popüler yapımların da deneysel çalışmalar kadar postmodern anlatılar ortaya koyabileceğini savunmaktayım. Çağdaş belgeseli, kanıt niteliğinde materyallerin birbiriyle etkileşimi üzerinden düşünmekle birlikte, Aşk, Mark ve Ölüm'ü konvansiyonel kodları kullanan bir çağdaş belgesel olarak tanımlamaktayım. Arşiv materyallerini yaratıcı şekilde kullanarak göçün postmodern bir tarihsel anlatısını ortaya koyan film, kurgu-montaj ve ses tasarımı aracılığıyla söz konusu arşivlere bir faillik yüklemektedir. Bu bağlamda, filmde arşiv malzemelerinin yan yana getirilme biçimi, arşiv hafızanın birbiriyle etkileşiminin de dahil olduğu bir diyalog olarak değerlendirilmektedir. Filmin biçimsel yapısı analiz edildiğinde, bu diyalogu kurmak için belgesel konvansiyonlarının tersine çevrilerek ya da yaratıcı tekniklerin içinde eritilerek kırıldığı görülmektedir. Anahtar Sözcükler: Arşiv, Belgesel, Tarih, Tarih yazımı, Hafıza, Postmodernizm
Deneme Filmde Feminist Bir Tarihçilik Örneği Olarak Correspondencia
(2024) Okumuş, Cemre; Cengiz, Esin Paça
Bu tez, Correspondencia'nın -burada feminist deneme film yapımı olarak adlandırılan- film yapım şeklinin feminist bir tarih yazımı ile içerik, biçim, epistemoloji ve metodolojisi açısından kesiştiğini öne sürmektedir. Deneme film, eleştirel olarak ele alınan alternatif bir form olarak görülse de kavramsallaştırılması ve tarihselleştirilmesi baskın olarak Batı merkezli olmuş ve 'düşünen sinema' ve 'düşünce olarak sinema' gibi kavramlarla tanımlanmıştır. Batılı modern görme biçimiyle uyumlu, 'düşünme' merkezli bu kavramsallaştırmalar öznenin özü olarak aklı vurgular. Tam da bu, Batılı erkek-merkezci dünya görüşünün temelini oluşturur. Feminist bir deneme film olarak Correspondencia ise, izleyiciyi hem entelektüel hem de duygulanımsal bir soruşturmaya dahil ederek düşünme ve hissetme arasındaki ikiliğe meydan okur. Bu çalışma filmin yapısı(zlığı)nı, parçalanmış anlatıcılarını, duygulanımsal anlatımlarını ve dokunsal imgelerini analiz ederek; onu feminist deneme filmciliğin bir örneği olarak konumlandırır. Filmin yakın okuması feminist deneme filmciliğin kendini nasıl farklılaştırdığını; feminist tarihler ve politik olasılıklar için radikal bir araç haline geldiğini araştırır. İki genç kadın, sinemacının sinematik mektuplaşmalarından oluşan Correspondencia'yı deneme filmde feminist bir tarihçilik örneği olarak inceler; filmin yönetmenleri Carla Simón ile Dominga Sotomayor'u feminist tarihçiler olarak konumlandırır: Film biri Katalonya'dan diğeri Şili'den iki genç kadının sinemayla, gündelikle, ailelerindeki kadınlarla kurdukları ilişkileri konu alırken ülkelerinin çatışmalı geçmişi, bugünü ve geleceğiyle kurdukları bağları araştırır. Kişisel ve toplumsal/politik arasındaki ayrımları bulanıklaştırarak geleneksel sınırlara meydan okur. Filmde kullanılan kişisel arşiv görüntülerinin yanı sıra filmin kendisi de belirli bir zamanın ve politik anın, tarih sahnesinin dışarıda bıraktığı bir yerden belgesi haline gelir. Film bunu yaparken doğrusal, eksiksiz bir anlatıdan kurmaktan kaçınır; bunun yerine parçalanmış bir yapı(sızlık) tercih eder. Radikal açıklığı ve tamamlanmamışlığı benimseyen feminist tarih yazımıyla içeriğinin ötesinde, biçimsel olarak da kesişmektedir.
Citation - WoS: 3
Citation - Scopus: 4
Pushing the Boundaries of the Historical Documentary: Su Friedrich's 1984 the Ties That Bind
(Routledge Journals Taylor & Francis Ltd, 2012) Spence, Louise; Cengiz, Esin Paça
This article argues that Su Friedrich's 1984 film The Ties That Bind employs what were at the time atypical forms and techniques to push the limits of the traditional historical documentary. Its aesthetic experimentation helps to redefine the idea of historical representation in film and does so mainly by treating evidence as both partial (in both senses of the word) and contingent offering a radical challenge to normative history and destabilizing the notion of history as authority. Unlike conventional documentaries the film marks its own limitations: its inability to provide stable answers or eternal certainties. Questioning her mother's spoken memories and commenting on them Friedrich forces a rupture in the 'evidence' of history and establishes a place in which to 'speak' herself. By including the past that her mother is talking about on the sound track as well as the present on the image track (such as images of her mother's life in the early 1980s images of intertitles etched into the film emulsion revealing the questions Friedrich asked her mother and her reactions to the things her mother said as well as images of the filmmaker's visits to historical sites) Friedrich brings the present into the past and demonstrates how history is to quote Walter Benjamin 'time filled with the presence of the now'.
Citation - WoS: 1
Selections From the Fight for National Cinema
(Univ Texas Press, 2016) Behlil, Melis; Cengiz, Esin Paça
[Abstract Not Available]
Steriotipleri Altüst Etmek: Ramy'de Dini ve Toplumsal Cinsiyet Kimlikleri
(2025) Şahin, Serim; Cengiz, Esin Paça
Kimlik, sosyal ve kültürel bağlamlarda, insanların kendilerini nasıl tanımladıklarını ve toplumun onları nasıl gördüğünü içeren akışkan bir süreçtir. Medya, sosyal gerçekliği yansıtmanın ötesinde, kimlikleri aktif bir şekilde şekillendirdiği ve inşa ettiği için bu süreçte önemli bir role sahiptir. Batı medyası, genellikle kültürel hegemonya ve ideolojik stratejilerini sürdürmek amacıyla, Müslüman kimliklerini Oryantalist ve Avrupa-merkezci bir bakış açısına dayanan belirli stereotiplerle tasvir etmiştir. Bu tez, Ramy dizisinin Hollywood medyasındaki Müslüman kimliklerin tasvirini eleştiren ve Oryantalist ve Avrupa-merkezci anlatıya alternatif bir temsil sunan dikkat çekici bir örnek olduğunu savunmaktadır. Bu tezde, Ramy dizisinde dini ve cinsiyet kimliklerinin nasıl temsil edildiğini, Üçüncü Dünya Sineması, postkolonyal teori ve feminist film çalışmaları kapsamında bu kavramlar üzerine yapılan tartışmalardan yararlanarak inceliyorum. Dizinin, Müslüman kimliklerine dair temel klişelere meydan okuduğunu ve çok daha incelikli tasvirleri ekrana taşıdığını iddia ediyorum. Ramy, kimlik temsili meselesini -genellikle Üçüncü Dünya sinemasıyla sınırlı kalan ve bu alanda eleştirel bir şekilde incelenen bu konuyu- dijital platformlar aracılığıyla popüler alana taşımaktadır. Bunu yaparak, ana akım medyada temsil, kimlik, Müslüman kimlikleri ve Müslüman kadınların kimlikleri gibi kavramların sorgulaması ve tartışılması için bir alan yaratmaktadır.
Yeşilçam'da Kural Dışı Bir Yıldız: Sadri Alışık
(Kadir Has Üniversitesi, 2020) Diler, Özden Sevgi; Cengiz, Esin Paça
In this thesis, Sadri Alışık's film career, which lasted from 1944 to 1994, was examined. Sadri Alışık is an exceptional star in Yesilcam cinema's star system. In Yesilcam cinema, which is directed by commercial concerns, based on formulas and templates, and in which commercially successful films repeated constantly, the stars have also had to repeat themselves and could not go beyond certain role patterns. Sadri Alışık differs from the stars of the time in that he does not play categorical roles and can play different characters in different genres. It is necessary for stars to provide the audience with certain features that will not change from film to film, in order to ensure the commercial success of the films. Unlike other Yesilcam stars, Sadri Alışık does not promise a certain character type or film genre to the audience. Instead, a number of personality traits that emerge in all of the different characters he portrays and the unique performance style of Alışık appear as invariant elements of his star identity.