Browsing by Author "Keskin, Mustafa Çağhan"

Now showing 1 - 8 of 8

ANKARA KARACABEY İMARETİ MİMARI DIMAŞKLI EBU BEKİR OĞLU AHMED ÜZERİNE BİR DENEME
(2019) Keskin, Mustafa Çağhan
On dört ve on beşinci yüzyıl Osmanlı mimarlığının aktörleri hakkındaki verilerson derece sınırlıdır. Mimarın adını içeren sınırlı sayıda kitabe ve önemli bir sultanyapısının mimarını anan birkaç çağdaş yazma, bazı mimarların adının sanat ve mimarlıktarihi literatürüne geçmesini sağlamıştır. Ankara’da 1427 yılında Karaca Bey tarafındaninşa edilen imaretin kitabesi, Ebu Bekir oğlu Ahmed adlı bir mimarın adını barındarmasıbakımından Osmanlı mimarlık tarihi açısından özellikle değerlidir. On beşinci yüzyılın ilkyarısında faaliyet gösterdiği anlaşılan bir Osmanlı mimarı olan Ahmed’e ilişkin tek kaynakKaracabey İmareti girişinde bulunan bu kitabedir. Karacabey İmareti’ni inşa edebilecekyetkinlikte bir mimar olan Ahmed, dönemi içinde başka yapılarda da görev almış olmalıdır.Bu çalışma, Ahmed’in Ankara ve Amasya gibi kentlerde gelişen muhtemel kariyerini,kendisi gibi mimar olan babası Ebu Bekir’e ilişkin veriler, tarihi kaynaklar ve döneminmimarlık ürünleri üzerinden ortaya koymayı amaçlayan bir denemedir.
"ANKARA KARACABEY İMARETİ MİMARI DIMAŞKLI EBU BEKİR OĞLU AHMED ÜZERİNE BİR DENEME"
(Ege Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, 2019) Keskin, Mustafa Çağhan
On dört ve on beşinci yüzyıl Osmanlı mimarlığının aktörleri hakkındaki veriler son derece sınırlıdır. Mimarın adını içeren sınırlı sayıda kitabe ve önemli bir sultan yapısının mimarını anan birkaç çağdaş yazma, bazı mimarların adının sanat ve mimarlık tarihi literatürüne geçmesini sağlamıştır. Ankara’da 1427 yılında Karaca Bey tarafından inşa edilen imaretin kitabesi, Ebu Bekir oğlu Ahmed adlı bir mimarın adını barındarması bakımından Osmanlı mimarlık tarihi açısından özellikle değerlidir. On beşinci yüzyılın ilk yarısında faaliyet gösterdiği anlaşılan bir Osmanlı mimarı olan Ahmed’e ilişkin tek kaynak Karacabey İmareti girişinde bulunan bu kitabedir. Karacabey İmareti’ni inşa edebilecek yetkinlikte bir mimar olan Ahmed, dönemi içinde başka yapılarda da görev almış olmalıdır. Bu çalışma, Ahmed’in Ankara ve Amasya gibi kentlerde gelişen muhtemel kariyerini, kendisi gibi mimar olan babası Ebu Bekir’e ilişkin veriler, tarihi kaynaklar ve dönemin mimarlık ürünleri üzerinden ortaya koymayı amaçlayan bir denemedir.
Gedik Ahmed Paşa'nın Vakıf Yapılarının Koruma Bağlamında Değerlendirilmesi Evaluation Of Gedik Ahmed Pasha's Foundation Structures İn The Context Of Conservation
(Kadir Has Üniversitesi, 2020) Çatalbaş, Gülşen Hazal; Keskin, Mustafa Çağhan
A vast majority of the architectural cultural assets that have survived from the Ottoman period were produced through foundations. Architectural productions carried out through foundations have had a very important role in the development of cities. One other issue which is as important as the construction of foundation institutions has been the continuation of these facilities directed to public services for long years and the protection of the buildings where the services are performed. The architectural productions of Gedik Ahmed Pasha, one of the influential political figures during the period of Mehmed II (1451-1481), spread through Kütahya and its surroundings, provide a good example on the role of foundations in the formation and development of cities. The aim of this study is to determine the changes that the Gedik Ahmed Pasha Foundation buildings have undergone from the time they were built until the present day together with their causes, and to evaluate the conservation problems of the structures within the framework of the understanding and mechanism of conservation both in its era and today. In order to develop a historical background, information about the identity of Gedik Ahmed Pasha and his political military career were included in the study, and the establishment of Gedik Ahmed Pasha Foundation was examined within the framework of political, economic, cultural and architectural environment of the 15th century. Since matters such as the functioning, management and supervision of foundations are directly related to the conservation mechanisms of foundations, they have been discussed in detail. Gedik Ahmed Pasha's architectural productions were determined by using the translation of the copy of the foundation certificate no. 2088, which is registered in the General Directorate of Foundations. In line with this information, a catalog section was formed, which contains general definitions about building types and architectural definitions of buildings that have survived. The next section of the study seeks answers to questions about why and how foundation works are protected or not. While trying to answer these questions, a general framework was drawn regarding the conservation approaches of foundations during the Ottoman and Republican eras. The role of the foundation institution on the conservation and restoration activities is discussed with examples through Gedik Ahmed Pasha Foundation. The changes and restorations that the buildings that have ceased to exist from the time they were built or that survive today have been identified. The economic and social processes that led to changes and restorations were examined through accessible documents and resources on the subject and with a chronological narrative. With this approach, efforts were made to reveal how the conservation of foundation structures is handled, in correlation with local or global dynamics and historical processes. In the last section, the authenticity and conservation problems concerning six surviving structures belonging to the foundation which was examined on site, a mosque, a madrasa, three baths and a covered bazaar, were determined based on observation and various suggestions have been presented Keywords: Ottoman architecture, II. Mehmed Period, Gedik Ahmed Pasha Foundation Architectural Conservation
Great Mosque of Gumus: an Architectural Study on the Date and Patron Problem
(Istanbul Univ, 2019) Keskin, Mustafa Çağhan
The mosque in Gumus, a small town in the Amasya region, attracts attention because of the problem of identifying its patron. The Turkish inscription written in the Latin Alphabet "Yorguc Rustem Pasa Camisi 1426" on the plate on the portal, consubstantiating Yorguc Pasa and Rustem Pasa, identifies a historical figure who never existed as the patron of the building. This consubstantiation refers to two important actors in the construction process of the mosque: Yorguc Pasa (d. 1442), the vizier of Murad II and Rustem Pasa (d. 1561), the vizier of Suleyman I. This study does not aim to reveal whether Yorguc Pasa or Rustem Pasa was the true patron who commissioned the building, rather it aims to examine the building in detail to date its parts.
Gümüş Ulu Camii: Bani ve Dönem Sorunları Üzerine Bir Mimari Deneme
(İstanbul Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, 2019) Keskin, Mustafa Çağhan
Amasya’nın Gümüş kasabasında yer alan cami, banisinin kim olduğuna ilişkin sorunlar ile dikkat çeker. Taç kapı üzerinde bulunan “Yörgüç Rüstem Paşa Camii 1426” ibaresi, Yörgüç Paşa ile Rüstem Paşa’yı özdeşleştirerek tarihte hiç var olmamış bir figürü bani olarak ilan eder. Bu özdeşim, caminin oluşumundaki en önemli iki aktöre referans vermektedir; II. Murad’ın vezirlerinden Yörgüç Paşa (ö.1442) ve Kanuni Sultan Süleyman’ın vezirlerinden Rüstem Paşa (ö.1561). Bani kimliğine ilişkin karmaşa, yalnız yöredeki geleneksel özdeşim üzerinden değil, yapıya dair günümüze ulaşan yazılı kaynaklarda da izlenebilir. Bu araştırma, caminin gerçek banisinin kim olduğunu veya Yörgüç Paşa ya da Rüstem Paşa’dan hangisinin bu yapıya ismini vermeyi hak ettiğini ortaya koymayı amaçlamayan, ancak, yapısal veriler üzerinden bir mimarlık tarihi okuması yaparak, hangi kısımların hangi döneme ait olabileceğini tartışmayı öngören bir denemedir.
Osmanlı Sarayı'nda Bir Sırp Prenses: Mileva Olivera Lazarevic
(2017) Keskin, Mustafa Çağhan
Knez Lazar'ın kızı olarak dünyaya gelen, babasının ölüm emrini veren Yıldırım Bayezid ile evlenerek Osmanlı sarayına giren, Ankara Savaşı'nın ardından Timur'a esir düşen ve daha sonra serbest kalarak memleketine dönen Olivera'nın hayatı travma ve trajediler ile örülmüş romantik bir serüveni andırmaktır. Sırplara göre kendisini ülkesi için feda eden bir kahraman, Osmanlılara göre Bayezid'i içki ve eğlenceye alıştıran kötü kadın, Avrupa kökenli oryantalist mitlere göre eline esir düştüğü barbarlar tarafından hakarete uğramış bir prensestir.Bu araştırma, temelde Osmanlı hanedanının bir üyesi olmasına rağmen Türkiye'de üzerine herhangi bir monografi yapılmamış olan Olivera'nın hayat hikâyesine odaklanmakla birlikte, çağdaş Osmanlı, Bizans, Sırp, Timurlu ve Avrupa kaynak, anlatı ve sanat eserlerine yansıyan Olivera imgesini ortaya koymayı amaçlamaktadır.
Citation - WoS: 1
A Serbian Princess in Ottoman Palace: Mileva Olivera Lazarevic
(Ahmet Yesevi University, 2017) Keskin, Mustafa Çağhan
Born as the daughter of the serbian Knez Lazar taken into the Ottoman palace marrying Bayezid I (The Thunderbolt) who gave her father's execution order became the slave of Timur (Tamerlane) after the Battle of Ankara and when set free turning back to her country Olivera had a life full of trauma and tragedies resembling a romantic adventure According to the serbian she was a hero who sacrificed herself for her country according to the Ottomans she was a bad woman who adapted Bayezid to alcohol and entertainment according to European orientalist myths she was a princess who was despised by barbarians to whom was taken captive. This study aims to reveal the image of Olivera reflected in the works of contemporary Ottoman Byzantine Serbian Timurid and European sources narratives and arts with a focus on the life story of Olivera who although was essentially a member of the Ottoman dynasty did not have any monographs about her in Turkey.
Waqf Inscription of Umur Beg: a Study on Inspiration and Context
(Istanbul 29 Mayis Univ & Isam, 2019) Keskin, Mustafa Çağhan
The waqf inscription located at the mosque that was built by Umur Bey is one of the earliest serious attempts in Ottoman cultural world representing daily Turkish spoken by common people have been transferred from paper to public space. Umur Bey was influenced and inspired by the commisioner of the Turkish waqf inscription in Kutahya Germiyanoglu II. Yakup an intellectual member of governor elite whom he knew for several years. Umur Bey's preference of Turkish language whom was a part of the Turkish elite that lost its prestige among Ottoman bureau-cracy does not only show the significance he gives to his mother tongue but also points out the fact that he was worried that the majority of the public was unable to understand Arabic and that the text could be easily understood. Announcement of the waqfiya [the deed of the endowment] in the public space coincides with the land reform of Sultan Mehmed II anticipating nationalization of the landed properties that are foundations' main sources of income. This gives an impression that Umur Bey gives a reaction to this land reform by proclaiming his devoted territory.