Browsing by Author "Behlil, Melis"

Now showing 1 - 20 of 29

Taverna Kapısının Önünde Kısa Filmi Üzerinden Sinemada Edebiyat Uyarlaması Tanımları
(Kadir Has Üniversitesi, 2018) Ateş, Enes; Behlil, Melis
Literature adaptation has been practiced throughout the history of cinema and it has become a tradition to resurrect literary works in a different medium. Adaptations are made for cultural and artistic aims, however the popularity of the literary sources sometimes engenders commercial purposes. In this thesis study, my short film named Taverna Kapısının Önünde (In Front of the Tavern Door), which is also a literary adaptation, will be evaluated under the title of literary work to cinema adaptations. The project I have done, will explain how I perceive literature adaptation as a film director. The film Taverna Kapısının Önünde (In Front of the Tavern Door) aims to bring a new dimension to the perception of short stories to big screen adaptation and it also aims to add an innovative work to the field.
Finansal Kriz Belgesellerinin Sinematik Dil ve Metaforlar Açısından Analizi
(Kadir Has Üniversitesi, 2019) Özdökmeci, Ayça Aydın; Behlil, Melis
2008 Küresel Finans Krizi beraberinde önemli bir tartışmayı da ortaya çıkarmıştır. Küresel düzeyde bu denli olumsuz sonuçlar doğuran finansal sektör temelli bir krizin, konunun uzmanları tarafından öngörülememiş olması kamuoyunu oldukça uzun bir süre meşgul etmiştir. Dikkat çekici bir şekilde kriz sonrası dönemde ise bireylerin, kriz ve finansal sektör hakkında detaylı bilgilere, değerlendirmelere ve uzman görüşlerine finansal kriz temalı belgeseller aracılığı ile ulaşabileceği bir ortam oluşmuştur. Bu noktadan yola çıkarak krizden bu yana geçen son on yıllık dönemde çekilen finansal kriz belgeselleri arasından on beş tanesi seçilmiş ve Nichols'ın (2017) mod teorisi temel alınarak bu on beş belgesel sinematik dil ve kullandıkları metaforlar açısından karşılaştırmalı bir şekilde analiz edilmiştir. Analiz sonucunda bu belgesellerin detaylı bir şekilde kriz ile ilgili kavram, durum ve süreçleri izleyiciye açıkladıkları görülmüş ve tüm bu belgesellerdeki baskın belgesel biçiminin açıklayıcı mod olduğu tespit edilmiştir. Finansal kriz belgeselleri açıklayıcı modun sahip olduğu özellikleri ve biçimsel stratejileri kullanarak barındırdıkları argümanı bilgilendirici bir mantıkla izleyiciye ulaştırmaya çalışmaktadırlar. Çalışmada baskın belgesel modunun belirlenmesinin ardından açıklayıcı modun bu belgeseller içinde hangi biçimsel stratejilerle işlerlik kazandığını ortaya koymak adına biçim analizi kullanılarak belgesel dili, görsel dil ve metafor kullanımı üzerinde detaylı bir inceleme gerçekleştirilmiştir. Bu inceleme sonucunda da finansal kriz belgesellerinde kullanılan ortak bir sinematik dil ve metafor kullanımının mevcut olduğu anlaşılmıştır. Ortaya çıkan bu örtüşme, araştırmaya konu olan belgesel sayısının çokluğu nedeniyle ve bu ortak biçimsel stratejilerin bir arada sunulması amacıyla sinemanın kendi araçları kullanılarak çoklu biçimli (multimodal) bir formatta ifade edilecektir. Çalışma, finansal kriz belgesellerinde örtüşen sinematik dil ve metafor kullanımını ortaya koyan görsel-işitsel video çalışma ile tamamlanacaktır. The 2008 Global Financial Crisis has brought about an important debate. The fact that a crisis deeply rooted in the financial sector and which produced such adverse outcomes was not foreseen by specialists on the subject, has extensively been discussed by the public for a long while. Noticeably, in the post crisis period an environment emerged in which individuals could access detailed information on the crisis, financial industry, evaluations and expert opinions through documentaries that focused on the subject. Consequently, fifteen financial crisis documentaries shot within the last decade were selected and these fifteen documentaries were analyzed based on Nichols' (2017) modes theory with regards to the cinematic language and metaphors they used. As a result of this analysis, it was concluded that these documentaries explained the concepts, circumstances and processes related to the crisis in a detailed manner and it was determined that the dominant documentary style in all of these documentaries was the expository mode. Financial crisis documentaries try to convey the intended argument to their audience with an informative sense by using features and formal strategies that the expository mode entails. After determining the dominant documentary mode in the study, a detailed analysis was conducted on documentary language, visual language and metaphor usage by using form analysis, in an effort to reveal how the expository mode functions and through which stylistic strategies. Based on this research, it was determined that usage of a common cinematic language and metaphors was present in these documentaries on the financial crisis. This resulting overlap will be expressed in a multi-modal format due to the large number of documentaries subject to the study and in an effort to present these common formal strategies by using the respective instruments of cinema. The study will be completed with an audiovisual video study showcasing the overlapping cinematic language and metaphor use in these financial crisis documentaries.
Gezi Direnişi Sinemada Karşılık Buldu Mu?
(Kadir Has Üniversitesi, 2016) Serpil, Turgay Seçkin; Behlil, Melis
Bu tez Gezi Direnisi’nin toplumsal ve politik dinamiklerde yarattigi degisimin sinemada karsilik bulup bulmadigina odaklanmistir. Gezi sonrasi sinemada iki temel ayrima gidilebilir: dogrudan Gezi Direnisi’ni belgeleyenler ve Gezi Direnisi etkisinde kalanlar. Belgesel olarak Ben Bir Slogan Buldum: Annem Benim Yanimda (Ayris AlptekinAlbina ozden Fehime Seven Nazli Bulum Sefa Tokgoz 2014) Cennetin Dususu (Ersin Kana 2014) Yeryuzu Askin Yuzu Oluncaya Dek (Reyan Tuvi 2014) filmlerini inceleyecegim ve bu yapimlarin gereken etkiyi yaratip yaratmadigi sorusuna cevap arayacagim.
Women With a Movie Camera: a Non-Fiction Film on Six Female Directors of Turkey
(Kadir Has Üniversitesi, 2016) Baloğlu, Su; Behlil, Melis
In Turkey, women have started making films in the 1950s. Since then, women of different generations and socio-cultural backgrounds have been contributing to our cinema industry and culture. The short non-fiction film Women with a Movie Camera documents six of Turkey's women filmmakers. Through one-on-one interviews with Zeynep Dadak, Canan Evcimen, Biket İlhan, Merve Kayan Leyla Özalp, and Handan Öztürk, the film focus on these directors' personal experiences of working in a male dominated industry. At the same time, by way of using excerpts from fictional films, the film questions the subjects' performativity in front of the camera, as they talk about their testimonies.
Yolculuk Filmlerinin Karakterler Üzerinde Yakınlaştırma Etkisi Bağlamında Gökkuşağı Uzun Metraj Film Senaryosu
(Kadir Has Üniversitesi, 2013) Öner, Abdurrahman; Behlil, Melis
Yolculuk Filmleri; macera, dram veya kara film gibi bir çok türe ait özellikler göstermesine rağmen, belirli başlı kendine ait formlar taşıyan bir tür olarak kabul edilmektedir. Seyirci tarafından da 1960'larda kabul görmüş bu tür; biçim, içerik ve de anlatım olarak sınıflandırılmıştır. Bu tür filmlerinde genel olarak görülen; karakterin başından geçen olaylar zinciri sonucunda belirli bir değişime uğraması ve bu değişimde etkileşim içinde olduğu yol arkadaşı ile belirli bir yakınlaşma içerisine girmesidir. Bu bağlamda, Türk ve Dünya Sinemasından örnekler üzerinden, yol filmlerinin karakterler üzerine etkide bulunduğu yaklaşma duygusu araştırılacak ve de Gökkuşağı filmi senaryosu üzerinden bu kavram tartışılacaktır.
Layers of Reality: Representation in Animated Documentaries
(Kadir Has Üniversitesi, 2021) Kurt, Gülçin Çaktuğ; Behlil, Melis
In this thesis, I examine how reality is represented through animation in animated documentaries. Representing reality is the main subject of discussions related to documentary cinema. During the postmodern era, the relationship between representation and reality has been interrogated by different approaches. A common approach claims it is impossible to access reality through representations since all representations are mediated. These discussions are described as the postmodern crisis of representation. The encounter of animation with documentary further complicates the discussions related to representing reality. I argue that, by using the medium of animation, animated documentaries could reveal the multiple layers of reality; therefore, they could be a response to the postmodern crisis of representation. I adapted the phrase 'layers of reality' from Linda Williams's examination of new documentaries. She argues that new documentary forms are employing narrational strategies to reveal different aspects of reality. Thus, they could respond to the crisis of representation. The term 'layer' is preferred because it also refers to digital montage and compositing techniques used in animation production. To support my argument, I will examine three animated documentaries in terms of how they use animation as a narrational tool and representational strategy: Another Day of Life (2018), The Wanted 18 (2014), and Is the Man Who Is Tall Happy? An Animated Conversation with Noam Chomsky (2013). In my examination, I use Annabelle Honess Roe's methodology, which focuses on the functions of animation in animated documentaries.
The Politics of Documentary
(CINEASTE, 2008) Behlil, Melis; Spence, Louise
[Abstract Not Available]
Mesafe Senaryosu Bağlamında Günümüz Türk Sinemasında Erkeklik Krizi
(Kadir Has Üniversitesi, 2017) Akar, Zafer; Behlil, Melis
Ataerkil toplumun beklentileriyle kurgulanan erkek olma sureci ve bu surecte erkege atfedilen gorevler bireyi eril krize surukleyebilmektedir. Bu durum Turk Sinemasinda ozellikle 1990’lardan gunumuze kadar erkek karakterler araciligiyla pek cok kez orneklendirilmistir. Bu calismanin ana konusu olan Mesafe (Zafer Akar 2017) filmi senaryosunun ana karakteri Mehmet uzerinden erkeklik krizine neden olan hadiseler anlasilmaya calisilmaktadir. ote yandan bu calismada analiz edilecek olan Uzak (Nuri Bilge Ceylan 2002) Kader (Zeki Demirkubuz 2006) ve Kis Uykusu (Nuri Bilge Ceylan 2015) Gunumuz Turk Sinemasi’nda erkeklik krizini carpici bir bicimde gostermeleri ve soz konusu filmlerin karakterlerinin Mesafe senaryosunun Mehmet’i ile benzerlikler barindirmalari bakimindan secilmistir.
Dokunmaya Davet Eden Harabeler: Liwaa Yazjı'nın Haunted (2014) ve Kamal Aljafari'nin The Roof (2006) Filmlerinde Evi Harabe İmgesinden Geri Kazanmak
(2024) Haznedar, Dila Senem; Behlil, Melis
Bu tez, ev kalıntılarının görsel temsilinin sınırlarını ve olanaklarını araştırıyor. Tartışmamı, ev harabelerinin, harabelerin temsili konusundaki sorunları nasıl karmaşıklaştırabileceğinden yola çıkarak yapıyorum. Son zamanlarda harabelere olan akademik ilginin oldukça yoğunlaşmasıyla beraber, yerinden edilmeye neden olan ev harabeleri hâlâ yeterince tartışılmıyor. Bu tezde, bu kalıntıların, sürgündeki ve yerinden edilmiş sanatçıların çok sayıda film ve videolarında, harabeleri temsil etmenin sınırlarına dair sorularla ortaya çıktığını savunuluyor. Bunu bir dizi filmin temsil tercihlerini analiz ederek savunuyorum. Öncelikle savaş sonrası Lübnan'a dair deneysel film ve videolarda ortaklaşan temsil krizinin haraberle ilişkisini inceliyorum. Bu sanat eserlerinde ortak olarak savaş sonrası kalıntıların varlığı, kolektif ve kişisel hafızayla ilişkileri nedeniyle temsilin sınırlarını karmaşıklaştırıyor. Ardından Kamal Aljafari'nin The Roof (2006) ve Liwaa Yazji'nin Haunted (2014) adlı iki filmi üzerinden alternatif temsil biçimlerini ve bu biçimlerin ortaya çıkardıkları olanaklara odaklanıyorum. Bu filmleri biçimsel olarak analiz ederek, bu terk edilmiş mekânların eve dair hafızayı geri kazanmaya çalışan alternatif temsillerin olanıklılğı olarak ele alıyorum. Bu filmlerde bedensel film dili ve duyusal hafızaya hitap eden bakış açısısı kullanımlarıyla terk edilmiş harabelerin ısrarla bir 'ev' iziyle temsil edildiğini savunuyorum.
Citation - WoS: 1
Selections From the Fight for National Cinema
(Univ Texas Press, 2016) Behlil, Melis; Cengiz, Esin Paça
[Abstract Not Available]
Sonsuz Uzay : Invisible Woman in the Man's World
(Kadir Has Üniversitesi, 2017) Eletreby, Sahar; Behlil, Melis
Bu tezde başlangıç noktam, feminist film teorisyenlerinin kadının sinemada nasıl temsil edildiği ve kadın hakları gerçekliğinin filmlere nasıl yansıtıldığıyla ilgili çalışmaları oldu. Buradan hareketle tezimde, geçmiş yüzyıllardan günümüze sinemada kadın gerçekliğinin nasıl temsil edildiğini tartıştım. Hollywood sinemasının Western türünden ve Orta Doğu Sinemasının Mısır filmlerinden örnekler vererek, sinemanın bu konuda ne denli haklı olduğunu ve sosyal olarak filmler ve gerçeklik arasında nasıl bir benzerlik yakalanabileceğini araştırdım. Ele aldığım bu filmlerde, 60'ların ataerkil döneminden şimdiye, kadın dilini tartışırken diğer bir yandan 90'ların sonundan günümüze 3.akım feminizm dalgası ve sonrasında kadınların alternatif sinemasınında kadın temsillerine de değindim.
Citation - WoS: 7
The Act of Killing an Interview With Joshua Oppenheimer
(CINEASTE, 2013) Behlil, Melis; Oppenheimer, Joshua
[Abstract Not Available]
Citation - WoS: 2
Better Late Than Never? the Role of Policy in the Turkish Cinematic Revival
(Intellect Ltd, 2010) Behlil, Melis
[Abstract Not Available]
Yaşam Kullanım Kılavuzu
(Kadir Has Üniversitesi, 2017) İnce, Ümit; Behlil, Melis
Yaşam Kullanım Kılavuzu filmi, günümüz insanının yaşamını sürdürebilmesi için günlük hayatta yaptığı tekrarları ve ''Modern hayat'' diye tabir edilen tüketim odaklı yaşam tarzını konu alır. Filmde teknolojinin ve şehir hayatının, insan üzerindeki yıpratıcı etkilerine dikkat çekebilmek hedeflenmiştir. Kurmaca bir karakter üzerinden, eleştirel bir yaklaşım ve ritmik bir kurgu ile ilerleyen film, oluşturmaya çalıştığı yeni gerçeklikte izleyicinin kendisine dayatılan yaşam şeklini sorgulamasını amaçlar. Film, mutsuz modern insanın zamanla bir nesne haline gelmekten kurtulamaması ve varoluş amacını sorgulaması sürecini inceler. Filmin hikaye eğrisi, karakterin tesadüfen eline geçen "Yaşam Kullanım Kılavuzu" adlı kitabı okuması ile şekillenir. Zihninde canlanan düşünceler, oyuncunun kendi hayatına dışarıdan bakabilmesine ve kısa süreliğine de olsa bir farkındalık yaşamasına fırsat tanır. Filmde karakterin ismi belli değildir. İsminin bir önemi yoktur çünkü herkesin, her an sergileyebileceği davranışları sembolize eden ortalama bir insandır. Karakterin popüler kültürü yansıtan yaşam tarzı, toplumdaki herhangi bir bireyi tasvir eder. Filmde karakter bulduğu kitabı okurken, bir yandan da kendi yaşamını sorgulamaktadır. Dolayısıyla oyuncuya içinde bulunduğu gerçekleri söyleyen kitap, aslında seyirci eleştirmektedir. Böylece 4. duvarın yıkılması amaçlanır. Kamera olağan ve sıradan şehir hayatı görüntülerini çeşitli ölçeklerde müdahale etmeden kaydetmiştir. Bu görüntülere ilaveten, karakterin yaşamından görüntüler üzerinden hikaye anlatılır ve dış görüntüler yardımıyla duygu yoğunluğunu arttırmak hedeflenir. Kadrajda insan hayatında gerçekleşmiş ve gerçekleşebilecek olaylara yer vermeye çaba gösterilmiştir. Uzak ve orta planlar ile seyircinin karakter ve mekan hakkında fikir edinmesi, yakın ve aşırı yakın planlarla ise her gün yanımızdan geçen insanların ortak davranışlarını resmetmek hedeflenir. Oyuncunun kadrajda olduğu zamanlar insanın nesneleşmesi sürecini yansıtmaya çalışırken, kadrajda olmadığı zamanlarda ise bu süreçte sistem ve toplumun içinde seyircinin kendi yerini sorgulaması istenmektedir. Kullanılan bazı dış görüntülerle bu amaç desteklenir. Kamera kayıt esnasında ortamın doğal ışığını ve ortam seslerini, mümkün olduğunca müdahale etmeden kaydeder. Filmde 3 yapılı bir hikaye anlatımı söz konusudur. Jump Cut tekniği ile akıcılık kazanması hedeflenen hikayenin giriş bölümünde, karakterin kim olduğuna ve hikaye evreni hakkında bir fikir oluşturmak amaçlanır. Hikaye eğrisi, karakterin kitabı bulması ve okuması ile şekillenir. Oyuncunun kitabı okurken duyduğumuz seslere, bahsi geçen görüntüler eşlik eder. Filmin başlangıç kısmında yavaş bir ritimle ilerleyen ses ve görüntü senkronizasyonu, gelişme bölümünde giderek hızlanır ve final bölümü öncesi oluşacak kaotik atmosfer için bir ön hazırlık oluşturur. Final bölümünde karakterin içinde bulunduğu karmaşayı vurgulamak için sesler ve görüntüler, ses köprüleri ve grafiksel geçişlerle ilerler. Giderek artan ve yoğun bir tempoda süren bu durum, farkındalık anından hemen önce rahatsız edici bir hal alır. Çözülme bölümünde ise karmaşa sonlanır ve karakterin yaşadığı anlık farkındalık ile beraber kurgu ritmi de durağanlaşır. Mesaj verilir ve film sonlanır.
Citation - WoS: 4
The Look of Silence an Interview With Joshua Oppenheimer and Adi Rukun
(CINEASTE, 2015) Behlil, Melis
[Abstract Not Available]
Documentary Film: a Very Short Introduction
(CINEASTE, 2008) Behlil, Melis; Spence, Louise
[Abstract Not Available]
Memory and History Unchained: Narration Strategies in Inglourious Basterds (2009) and Django Unchained (2012)
(Kadir Has Üniversitesi, 2022) TEKAY, BARAN; Behlil, Melis
In this thesis study, Tarantino’s two films, Inglourious Basterds (2009) and Django Unchained (2012), were analyzed in terms of narration strategies. These films, which could be described as Historiographic Metafiction shaped by postmodern perspective, stand out as examples to distinctive storytelling frequently employed by Tarantino. Narratives in these films bend the social traumas in cultural memories and the narratives found in history. In this study, these films, in which Jews capture and kill Adolf Hitler in 1940s, a black hero rides a horse and takes revenge on white slave owners in 1860s, were subject to a film analysis on the use of memory, space and characterization. The current study on these two films, which challenge audience’s knowledge of history and ways of seeing it, has demonstrated that Tarantino’s films are not just pastiches where the director arbitrarily collaged the concepts, events and motifs selected from written and cinematic history. On the contrary, they are metafictions which first expose the conventional ways of knowing and seeing, and then create an alternative to these forms of narrative. However, these metafictions are not merely “unreal”. Instead, memory and history can function as instruments to reshape the present, freed from simply being a burden of the past on the present.
Citation - Scopus: 1
Two Balloons Can Fly a Minaret: Parody and Fabricated Reality as Integral Qualities of Mock-Documentary in aya Seyahat
(Routledge Journals, Taylor & Francis Ltd, 2025) Tuzun, Defne; Akcali, Elif; Cengiz, Esin Paca; Behlil, Melis
This paper takes a close look at the critically acclaimed artist and filmmaker Kutlu & gbreve; Ataman's mockumentary Aya Seyahat (Journey to the Moon, 2009). We discuss the potentials and possibilities that the mockumentary mode brings to the film in detail, and address this mode as an aesthetic and critical manner that Ataman employs in his artistic practice. Through this discussion, we evaluate the ways in which the film is informed by and can be interpreted as a parodic observation of recurrent patterns in Turkish politics and representations of the national pasts. We argue that it exemplifies and endorses mockumentary's politically reflexive capacity to rethink history and the process of historiography in which historical truths are constructed. Mockumentary mode offers layers of meanings, exceeding the obvious narrative of historical parody, and invites the viewers to notice and problematize conventional narrational and stylistic methods of documenting a historical event. Thus, the film provides a criticism and comparison of the public opinion towards politics within two distinct periods in Turkey's history, namely the 1950s and the 2000s. It also opens up a space for a critical engagement with Turkey's troubled pasts and their construction as historical narratives in both cinematic and other representations.
İletişim Teknolojisinin Kürt Kanallarında Yapımcıların İşi Üzerindeki Etkisi : Rudaw, Naliya ve Kurdsat Tv Kanalları
(Kadir Has Üniversitesi, 2017) Ibrahima, Mahdi Shaeban Mohammed; Behlil, Melis
Bu çalışmanın amacı iletişim teknolojisinin Kürt kanallarında yapımcıların işi üzerindeki etkisini ortaya koymaktır. Bu bağlamda RUDAW, Nalıya ve Kurdsat Tv kanalları üzerine bir inceleme yapılmıştır. Yapılan araştırma sonucunda katılımcıların çoğunluğunun iletişim teknolojisini ve modern teknolojiyi iyi seviyede kullandıkları, kullanılan teknolojinin modern dünyada kullanılan teknoloji ile aynı seviyede olduğu gözlemlenmiştir. Aynı zamanda modern iletişim teknolojisinin kullanımı ile medya kurumlarının büyük bir tasarruf elde ettikleri ve iletişim teknolojisinin izleyicilerle olan iletişimde önemli rol oynadığı görülmüştür. Buna ek olarak modern iletişim teknolojisinin doğru ve faydalı bir şekilde kullanılması için medya çalışanlarının iyi bir eğitim görmelerinin gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Aynı zamanda modern iletişim teknolojisinin, program yapımcısı, haber yapımcısı ve yayın yapımcısının işlerinin üzerinde ki etkisi araştırılmış.
Arthouse Seyir Deneyimi ve Değişen Pratikler: Kadıköy Sineması Üzerine Bir Vaka Çalışması
(Kadir Has Üniversitesi, 2023) Öndün, Sena; Behlil, Melis
Günümüzde arthouse kavramı tanımı oldukça muğlak ve sınırları belirsiz bir alana işaret etmektedir. Genelde "niş" bir izleyici kitlesine hitap ettiği düşünülen alan Bordwell'e göre hafif bir "züppeliği" de beraberinde getirir. Belki biraz da bu yüzden arthouse sinema hep kendi alternatif alanlarını üretip hayatta kalmak için bir mücadele vererek kendi kurumlarını yaratmak zorunda kalmıştır. Kadıköy Sineması, salonun film seçkisinin tamamının arthouse ve bağımsız filmlerden oluşması açısından İstanbul sinema hayatı benzersiz bir mekân görevi üstlenmektedir. Bu tez, Bourdieu sosyolojisi çerçevesinde habitus-sermaye-alan ilişkileri ve "Yeni Sinema Tarihi" disiplinini kavramsal bir araç olarak kullanarak, Kadıköy Sineması bağlamında sinema deneyimini ve değişen pratikleri araştırmaktadır. Bir vaka çalışması olarak Kadıköy Sineması'na odaklanan araştırma, İstanbul'daki arthouse seyircisinin ve arthouse kültürünün dinamiklerini anlamayı amaçlamaktadır. Sinemanın sadece bir eğlence aracı değil, aynı zamanda toplumsal değerleri, beğenileri ve pratikleri yansıtan ve şekillendiren sosyal ve kültürel bir kurum olduğu unutulmamalıdır. Kuramsal çerçevede Bourdieu'nün habitus-sermaye-alan ilişkiselliğine odaklanarak seyirciyi ele almak, arthouse sahnesinde kültürel pratikler ve sosyal yapılar arasındaki etkileşimi anlamak için teorik bir çerçeve sunmaktadır. Bu araştırmanın bulguları, Kadıköy'deki sinema deneyimine ve değişen pratiklere dair değerli veriler sunmakta, arthouse sinemaların alternatif film kültürlerini üzerindeki rolünü vurgulamaktadır. Çalışma, İstanbul'daki arthouse sahnesinin daha geniş bir şekilde anlaşılmasına katkıda bulunmakta ve sinema, kültür ve toplumun kesişimi üzerine daha fazla araştırma için bir temel oluşturmaktadır.