Browsing by Author "Tuncer, Ezgi"

Now showing 1 - 12 of 12

Citation - WoS: 3
Citation - Scopus: 2
Acceptable 'expats Versus Unwanted 'arabs Tracing Hierarchies Through Everyday Urban Practices of Skilled Migrant Women in Istanbul
(Wiley, 2024) Tuncer, Ezgi
This article focuses on ethnic hierarchies found within highly educated migrant women working in Istanbul traced through their everyday urban practices. It introduces the stratified and comparative results of migration and resettlement of those from the Global North and the Global South through a comprehensive analysis on their urban lives, including their social positionings, preferences of neighbourhoods and daily patterns of their use of the city. Contrary to the common conception that skilled migrants are privileged, our research reveals inequalities and discriminatory practices they face that intersect with gender, nationality and ethnicity. Our research, based on qualitative analyses of in-depth interviews along with online subjective mapping representing use of the city, also reveals that regardless of their origin and identity, almost all our participants experience verbal/physical sexual harassment or discrimination in public space in Istanbul, which forces women to produce spatial tactics of everyday life.
Citation - WoS: 2
An Unsettling Re-Composition: Istanbul's Lost Armenian April 11 Memorial
(Academic Press Ltd- Elsevier Science Ltd, 2023) Gok, Ela; Tuncer, Ezgi
This research uses 3D drawing techniques to create a re-composition of the lost April 11 Memorial, a contested monument which commemorated the deportation of Armenian intellectuals from Istanbul in 1915. We use the only photograph of the monument remaining in the public record as a witness to inform this re-composition and multiply the possibilities of remembering through the medium of drawing. The memorial's absence in the archive can be viewed as an extension of the violence Armenians endured during the deportations and subsequent massacres of the twentieth century, as well as a prolonged suppression of the Armenian people's right to memory within Turkey's unequal historical geography. For this reason, we represent the monument in a new way, in a new medium. Our research explores the value of non-physical reproductions of lost monuments. The re-composition takes place through making a visual and spatial analysis of the photograph, and reveals how drawing techniques, that use 3-dimensional projections, can be used to overcome the absence of knowledge. This method allows us to speculate on the lost monument, to reappropriate and carry it to the present by producing a new visual archive. This act also calls for the profanation, in Agamben's sense, of the memorial by unsettling and removing this forbidden object from the realm of the sacred and the inviolable. Through play and design, we open up a new use and space for the lost memorial.(c) 2023 Elsevier Ltd. All rights reserved.
Süregelen Bir Anlatı Olarak Göç: Sovyet Sonrası Dönemde Gürcistan'dan Türkiye'ye Göç Eden Kadınların Değişen Kent Deneyimleri
(2024) Alpaydın, Yeşim; Tuncer, Ezgi
Bu çalışma, Türkiye'de yaşayan Gürcü göçmen kadınların göç deneyimi sonrası gündelik yaşam pratiklerinde ve kentsel deneyimlerindeki değişimi tespit etmeyi amaçlamaktadır. Ayrıca, mutlak bir arayış olarak göçün kadınların güçlenmesi ve özerkliği üzerindeki etkisini açığa çıkarmayı hedefler. Kent odaklı nitel bir araştırma olarak kurgulanan bu tez, etnografiden esinlenerek feminist bir perspektif ışığında Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla birlikte ülkesinden göç eden kadınların hikayesine odaklanmaktadır. Bu özgün deneyimleri açığa çıkarabilmek adına Türkiye'nin farklı bölgelerinde yaşayan 12 göçmen kadınla görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Yaşları 22 ile 61 arasında değişen odak grubu, farklı eğitim düzeyindeki kadınlardan oluşmaktadır. Bu görüşmeler sayesinde, göç deneyiminin kırılma noktaları, kadınların yeniden kurdukları gündelik yaşamda karşılaştıkları zorluklar ve bunun için kullandıkları başa çıkma mekanizmaları, kentsel yaşama adaptasyon süreçleri ve ev kurma tecrübeleri gibi konular mercek altına alınmıştır. Aynı zamanda, bu araştırmayı akademik ve kişisel açıdan derinleştirmek için 2022 yılı temmuz ve aralık aylarında Gürcistan'da saha ziyaretleri gerçekleştirilmiştir. Katılımcı gözlem yöntemi esas alınarak kadınların göç öncesi olası gündelik yaşam dinamikleri yakından incelenmiştir. Çalışma sorularını cevaplandırmak elde edilen tüm nitel veriler analiz edilerek beş alt başlık oluşturulmuştur. Sonuç olarak bu tez, göçün kadınların günlük rutinlerini nasıl şekillendirdiğini araştırarak insanlar, mekanlar ve kişisel anlatılar arasındaki etkileşimin anlaşılmasına katkıda bulunmaktadır. Yapılan görüşmeler, yaş, meslek ve göç nedenleri gibi faktörlerin etkisi altında, deneyimler arasındaki nüansları göstererek, bu ilişkilerin bireysel doğasını vurgulamakta ve daha fazla etnografik keşif için bulgular önermektedir. Anahtar Sözcükler: Göç, Gürcistan, Kent, Göçün Feminizasyonu, Göçmen, Kadın, Gündelik Hayat, Mekân, Ev, Sınır
Citation - WoS: 1
Citation - Scopus: 1
From 'Safe Haven' To 'zone of Precarity': Locating Istanbul Through the Perceptions and Everyday Urban Practices of Skilled Migrants
(Springernature, 2025) Tuncer, Ezgi
This article seeks to position Istanbul through the practices of everyday life of middle-class, skilled migrants from both the Global North and South and their perceptions of urban safety and precarity. It examines individuals' processes of migration to Turkey, revealing their initial impressions of Istanbul as a safe city of opportunities, and then analyses their everyday urban lives, highlighting hidden forms of precarity and discrimination. Through in-depth interviews with 45 women and 34 men-more than half of whom are North American and European-and participant observation in people's living environments and at various social events, I argue that Istanbul, while perceived as a 'safe haven' at first, becomes a 'zone of precarity' where most of the participants have experienced intersectional forms of precarity, latent patterns of discrimination, and insecurities that belie the common perception that skilled migrants are privileged. To substantiate this argument, this ethno-spatial study presents an analysis of qualitative data as well as an online subjective mapping of Istanbul, where perceptions of urban safety and spatial precarity are displayed through socio-spatial experiences encountered in neighbourhoods, workplaces, and public spaces.
Temel Mimari ve Kentsel Elementler Üzerinden Kent Kırımı Okumak
(2025) Keskin, Ömer; Tuncer, Ezgi
Sur ilçesinde 2016 yılında yaşanan çatışmalar hem bölge siyasetini hem de iç siyaseti doğrudan etkiledi. Çatışmalar, tarihi ve kültürel bir merkez olan bu ilçede uzunca bir süre sokağa çıkma yasağı ilan edilmesine sebep oldu ve bu sebeple oldukça yoğun bir çatışma deneyimi yaşandı. Kürt hareketinin hem entelektüel hem de politik merkezi olması ve tarihi ve karmaşık bir kentsel dokusunun olması, Sur'un araştırma sahası olarak seçilmesinde etkili oldu. Bu tez, bu bağlamda, kentsel çatışmalar sırasında mimari unsurların uğradığı dönüşümleri Sur ilçesi örneği üzerinden incelemektedir. Kapı, duvar, pencere gibi temel unsurların savaş zamanlarında değişen işlevleri ve anlamları analiz edilerek kentin savaş ile kurduğu ilişki anlaşılmaya ve anlatılmaya çalışıldı. Bu araştırma ile, bu kentsel elementlerin daha geniş sosyo-politik ve hukuki yapılarla kurduğu ilişkilerin insanların mikro deneyimleri ile doğrudan ilişkili olduğunu iddia ediyorum. Çatışma dönemine ve sonrasına ait hava fotoğrafları, çatışma aktörlerinin günlükleri, sosyal medya paylaşımları ve açık kaynak verileri analiz edilerek haritalamalar yapıldı ve bir dizi diyagramlar hazırlandı. Çatışmalı dönemde yayınlanan raporlar ve bazı saha gözlemleri de bunların hazırlanmasına imkân sağladı. Kentin çatışmalı bölgelerinin kent-kırıma uğraması ve sonrasındaki soylulaştırma süreci de bu bağlamda değerlendirildi. Çalışmanın bulguları, savaşın kentsel mekanları ve materyal kimliklerini nasıl yeniden tanımladığını, mimari elementlerin nasıl çatışmanın hem tanıkları hem de aktörleri haline geldiğini ortaya koymaktadır. Ayrıca, bu dönüşümlerin sosyo-politik ve kültürel etkileri ile çatışma sonrası yeniden inşa sürecinde Sur'un özgün kent dokusunun korunması ve belleğin yaşatılmasına yönelik zorluklara da dikkat çekilmektedir.
Representations of Everyday Life in İnci Eviner’s We, Elsewhere: Comedy, Use and Free Will
(Routledge, 2021) Tuncer, Ezgi; Diken, Bülent
İnci Eviner's installation We, Elsewhere 1 for the Turkey Pavilion 2 at the 58th Venice Art Biennial offers a spectacle of the incomplete, in which the objects, videos and their characters, and sounds in the piece, along with the exhibition space itself, consist all of halves, missing something. It is designed as a non-place in the midst of nowhere, which appears as a liminal space of exception, in which the inside and outside become indistinct. In this respect, the role of the large ramp, which transgresses the public-private divide, is particularly remarkable for it both connects and disconnects the place in relation to the outside, incarnating a paradoxical form of inclusionary exclusion. One cannot avoid noticing the ramp on entering the pavilion: cut horizontally and vertically, the spaces between left void, it is a cross-sectional space experienced through its corridors, area closed off by metal bars, a semi-closed room and viewing area arranged on stairs. However, its interior is rendered visible through the cross-sections of buildings and the subterranean. We bear witness to the events inside it, and, ceasing to be spectators, participate in the installation. Through this displacement, we also move from a representational space to a lived space.
Kars'ın Ermeni Harabeleri: Çekişmeli Bir Sınır Bölgesinin Genişletilmiş Anlatıları için Haritalamak
(2023) Gök, Ela; Tuncer, Ezgi
Orta Çağ kenti olan Ani, UNESCO Dünya Mirası listesine girerek popüler, turistik bir cazibe merkezi haline geldi. Ne var ki bu durum, Türkiye'nin kuzeydoğu sınır bölgesindeki somut Ermeni mirasının büyük ölçüde terk edilmiş halini açıklayamıyor. Bu araştırma,iktidarın bir yandan Ani'yi kültürel bir değerolarak tanıtıp bu ünden faydalanırken, bölgedeki diğer yerleriumarsızca ve bilinçli bir biçimde başıboş harabeler olarak bıraktığını, turistik Ani'nin sadece gösteriden ibaret olduğunu iddia ediyor. İktidar bir yandan resmîbelgeler yayınlayıp sergiler düzenleyerek, Selçuklu mimarisini yücelterek, bölgenin ulus inşası ile uyumlu tarih-yazımını üretiyor. Ancak öte yandan bölgedeki restorasyon çalışmaları Ermeni kültürelmirasına hoşgörünün bir işareti olarak lanse ediliyor. Bu nedenle, iktidarınbu alanı, 'kültürel miras' kavramının, egemenliği altındaki bu sınır bölgesini yönetmek ve denetlemek, eleştirileri yatıştırmak ve Ermeni hafızasına ve mirasına yönelik ihlalleriyumuşatmak için bir araç halinegetirdiğini ve bir gösteriye / gösterimekanına çevirdiğini iddia ediyorum.Bu araştırmada, Türkiye'nin Kars Bölgesi'ndeki Ermeni mirası alanlarının keşfedilmesi ve belgelenmesi için üç boyutlu tarama ve etkileşimli haritalamayı, bu kalıntıları görmezden gelen ve onları belirsiz bırakan söylemin hegemonyasına meydan okumak için yıkıcı araçlar olarak kullanılmaktayım. Bu nedenle, Ani'nin bu son yeniden tasavvurunun, sitenin anlatısını şekillendirmek için araçlar olarak kullanılan uzun bir imge ve mekansal kısıtlama tarihi bağlamında görülmesi gerektiğini savunuyorum. Bu nedenle, 3D taramayı yalnızca mimari veya arkeolojik araştırma için kullanmak ve tek bir alternatif anlatı sunmak için değil, aynı zamanda potansiyel anlatıları çoğaltmaküzere harabenin izlerini ve hikayelerini keşfedip görsel olarak sunan bir cihaz olarak sunmaktayım.
Working Experiences and Urban Life Practices of Highly Educated Syrian Women in Gaziantep
(Kadir Has Üniversitesi, 2023) İnan, Elif Sinem; Tuncer, Ezgi; Güvenç, Himmet Murat
Bu araştırma, yüksek eğitimli Suriyeli kadınların Gaziantep'e göç etmelerinden sonra emek piyasasına dahiliyetlerini ve kentsel yaşam pratiklerini incelemeyi amaçlamıştır. 2022 yılında Gaziantep, Türkiye'de en fazla Suriyeli nüfusu barındıran ikinci kenttir. Gaziantep'in geçmişten gelen bağları nedeniyle göçmenler tarafından tercih edilmesi, çeşitli iş olanakları bulunması, Suriye sınırına yakınlığı ve görece ucuz bir kent olması nedeniyle Suriyeliler tarafından tercih edilmesi, yüksek eğitimli Suriyeli kadınlara dair bilgilerin azlığı bu araştırmanın yapılmasına olanak sağlamıştır. Kentin varolan katmanlı göç tarihine yakın zamanda eklemlenen Suriye göçü ile kent; mekansal, ekonomik, sosyal, kültürel değişimler ve dönüşümler yaşamaktadır. Bu araştırmada göç sonrası dönemde yerleşme pratikleri ve mekân kullanımı ilişkileri ile kadınların çalışma koşulları incelenmiştir. Yüksek eğitimli Suriyeli kadınlara dair bir genelleme yapılmayacak olsa da; bu kentte yaşayan yüksek eğitimli Suriyeli kadınların göç hikayeleri, yerleşme deneyimleri, emek piyasasına katılmaları, kentsel hayatları aktarılmak istenmiştir. Bu doğrultuda Suriye'den farklı yıllarda gelmiş, çoğunluğu farklı meslek grubundan 15 yüksek eğitimli kadın ile görüşme gerçekleştirilmiştir. Kadınlar ya Suriye'ye yakın oluşundan ya da iş imkanlarından dolayı Gaziantep'i tercih etmişlerdir. Kadınların çoğunluğu profesyonellikleri dışında emek piyasasına dahil olmuşlardır. Kent hayatına katılımları kadınların emek piyasasına nasıl dahil oldukları ile de ilişkilidir. Kadınların kentsel hareketliliği göç sonrası zamanla artmıştır. İş yaşamında ya da kent hayatında ayrımcılığa maruz kalan kadınlar, bununla baş etme yolları geliştirmişlerdir.
Güç Dinamiklerini Açığa Çıkarmak: 'Das Lehrerzımmer'(2023) ve 'Black Box'(2023) Filmlerinde Mikro-İktidarlar ve Taktikler Üzerine Karşılaştırmalı Bir İnceleme
(2025) Akar, Yaren; Tuncer, Ezgi
Bu tez, Das Lehrerzimmer (Çatak, 2023) ve Black Box (Özge, 2023) filmlerinde mekân, güç ve direniş ilişkilerini sinema, mimarlık ve toplumsal teori kesişiminde incelemektedir. Analiz, Michel Foucault'nun biyopolitika ve disiplin teorilerini temel almakta; Giorgio Agamben'in istisna hali ve 'homo sacer' kavramları ile Michel de Certeau'nun mekân ve gündelik yaşam taktikleri üzerine geliştirdiği teoriler çerçevesinde genişletilmektedir. Çalışma, mekânın yalnızca bir arka plan değil, sosyal ilişkileri aktif olarak şekillendiren bir unsur olduğunu ortaya koyarak, sinemanın mekânsal ve politik yapıları eleştirme biçimlerine katkıda bulunmayı hedeflemektedir. Bu tez kendini film, mimarlık ve kent çalışmalarının disiplinlerarası kesişiminde konumlandırıyor ve sinematik mekanlara gömülü biyopolitik ve disipliner mekanizmaları araştırmak için eleştirel teorilerden yararlanıyor.
Güven ve Korku Arasında: İstanbul'un Kapalı Sitelerindeki Üst-Orta Sınıf Suriyeli Göçmenlerin Yerleşim Dinamikleri – Bosphorus City, İstanbul Örneği
(2025) Alan, Zeyna; Tuncer, Ezgi
Bu tez, İstanbul'un kapalı sitelerinden biri olan Bosphorus City'de yaşayan üst-orta sınıf bir grup Suriyeli göçmenin yerleşim dinamiklerini ve gündelik deneyimlerini incelemektedir. Kontrollü ortamlarda yaşamanın, göçmenlerin yerinden edilme bağlamında güvenlik, korku ve sosyal entegrasyon algılarını nasıl etkilediğini araştırmaktadır. Karma yöntemli bir yaklaşım kullanan çalışma, Suriyeli göçmenlerin kapalı site yaşamı içindeki sosyo-mekansal pratiklerini araştırmak için derinlemesine görüşmeleri, odak grup tartışmalarını ve etnografik gözlemleri bir araya getirmektedir. Yaşları 17 ile 75 arasında değişen 28 Suriyeli kadınla yapılan görüşmelerden elde edilen nitel verilere dayanan araştırma, onların göç öncesi korku anılarını, ilk yerinden edilme yolculuklarını, Bosphorus City içindeki günlük yaşamlarını ve Türk sakinlerle karşılaşmalarını izlemektedir. Temel temalar arasında kolektif korku hafızası, seçkin kentsel yerleşim bölgelerinde güvenliğin inşası, etnik balonların oluşumu ve bir arada yaşamanın katmanlı dinamikleri yer almaktadır. Bulgular, kapalı sitelerin yalnızca sınıf, aşinalık ve kontrolü pekiştiren fiziksel ve sosyal sınırlar olarak değil, aynı zamanda parçalanmış ancak anlamlı entegrasyon biçimlerinin ortaya çıkabileceği yerler olarak da işlev gördüğünü vurgulamaktadır. Bosphorus City gibi mekanlar, basitçe sosyal ayrışmayı pekiştirmek yerine, sınırlı bir sosyallik –sınırlara rağmen değil, sınırlar aracılığıyla şekillenen bir arada bulunma biçimleri– sağlamıştır. Korku, güvenlik ve mekansal karşılaşmaların tematik bir keşfi yoluyla tez, Suriyeli göçmenlerin sürgünde nasıl bir yuva ve istikrar duygusunu yeniden inşa ettiklerini göstermektedir. Göç öncesi travma, mekansal pratikler ve alışılmadık kentsel ortamlarda güvenlik arayışı arasındaki karmaşık etkileşimi ön plana çıkararak göç, kent çalışmaları ve entegrasyon üzerine daha geniş tartışmalara katkıda bulunmaktadır.
Displacing Architectural Knowledge: a Multi-Sited Reading of Vernacular on Palanga Art and Architecture Farm
(Kadir Has Üniversitesi, 2023) Aka, Başak; Tuncer, Ezgi; Köknar, Sait Ali
Geleneksel ve modern kavramları radikal bir şekilde ayrışmış olmalarıyla yerel ve küresel ölçekte, gündelik ve "profesyonel" bağlamda pratiklerimizi derinden etkileyen politik bir ikiliği ifade eder. Bu gerilim, sıklıkla "Batı'nın," kentin, ve mimarlığın "ötekisi" olarak ele alınan, sabit ve bitmiş olarak tanımlanan "vernaküler" kategorisine içkin çatışmalar ile paralellik gösterir. Bu doğrultuda vernakülerin mimari tasarımla ve değişimle ilişkisini ortaya çıkaran, bölgesel tipolojilere indirgenmiş vernakülerlik imgesini söküme uğratan güncel yaklaşımlar önem kazanır. Bu çalışma, vernaküler mimarlığın "ev hissi," tanıdıklık, yerleşiklik kavramlarıyla olduğu kadar çokluk, geçicilik, ve hafiflik gibi modernliğe dair kavramlar ile; bitmiş mimarlık ürünleriyle olduğu kadar tasarım-üretim süreçlerindeki müzakereler, kısıtlar, niyetler, ara yüzler ile ilişkili olduğunu ortaya koymaya çalışır. Oluşturulan bu çerçevede mimarlık süreçlerini "vernaküler" yapan tasarım davranışları, sanatçı ve film yönetmeni Kutluğ Ataman tarafından Erzincan'da kurulmuş Palanga Sanat ve Mimarlık Çiftliği (PAAF) örneği üzerinden okunur. Hayvan barınaklarının tanınmış mimarlar tarafından yeniden ele alındığı bu projenin anlatılarında, vernaküler söylevini oluşturan ikiliklere (geçmiş-gelecek, naturel-rasyonel, merkez-çeper) rastlanır; ancak tasarım niyetlerinin ve stratejilerinin doğrudan "vernaküler mimarlık" üretmeye yönelik olmadığı, üstelik büyük ölçüde modern bir imgenin arzulandığı açıkça görülür. Buna rağmen PAAF deneyiminin sosyo-materyal ortamında, kasıtlı veya kasıtsız, kaçınılmaz olarak yüzeye çıkan vernakülerlik potansiyelleri fark edilebilir. Çalışma, bilim ve teknoloji çalışmaları (science and technology studies) alanı içinde gelişen "aktör-ağ" teorisinden yararlanarak Palanga'nın insan ve insan olmayan aktörlerinin "çok-sahalı" hikayelerinde, mimarların yerel bilgiyi bulma ve işleme yollarında, çiftlik hayvanlarıyla, akademisyenlerle, çiftçilerle yürüttükleri kolektif süreçlerde vernaküler durumlar arar. Araştırmadan, tasarım süreçlerinde "yer" ile kurulabilecek ilişki türlerini çeşitlendirmesi ve PAAF deneyimini bu yönden zengin bir örnek olarak ortaya koyması beklenmektedir. Anahtar Sözcükler: vernaküler, modern, bölgesel, yer hissi, geçicilik, aktör-ağ.
The Effect of Local Governments on Public Space Through Spatial Interventions: The Case of Beyazıt Square
(Kadir Has Üniversitesi, 2023) Yildiz, Sinem; Tuncer, Ezgi
Bu çalışmada, yerel yönetimlerin mekansal müdahalelerinin bir kamusal alan olan Beyazit Meydanı'nın dönüşümüne olan etkileri incelenmiştir. Meydanlar, ortak yaşama pratiklerinin en iyi gözlenebildiği alanlar olarak bulundukları toplumun kamusal yaşam biçimini yansıtırlar. Beyazıt Meydanı tarihsel süreçte hem bir kamusal alan olarak ortaya çıkmasıyla hem de dönemin ve toplumun koşullarından etkilenerek biçimlenmesiyle inceleme sahası olarak belirlenmiştir. Yerel yönetimlerin kent politikası, dönemin siyasi, ekonomik ve toplumsal koşulları tarafından şekillendirilir. Bu açıdan hem Türkiye'de hem dünyada 1980'lerle başlayan değişim dönemi, Türkiye'de 1984 yerel seçimleri baz alınarak başlangıç yılı olarak seçilmiş ve 2019 yılındaki yerel seçimler dışarıda bırakılarak bu döneme kadar değerlendirilmiştir. Yerel yönetimlerin İstanbul özelinde beş yıllık idari süreçleri, bağlı bulundukları siyasi partiler, dönemin koşulları ve kente yaklaşımları ele alınarak değerlendirilmiştir. Beyazıt Meydanı'nın yerel yönetimlerin müdahaleleriyle yaşadığı değişim, gazete haberlerine yansıyan bilgilerden, büyükşehir ve ilçe belediyesinin yıllık faaliyet raporlarından, kentsel tasarım yarışmalarının projelerinden, ilgili dönemde hazırlanmış üst ölçek planlardan yola çıkarak incelenmiştir. Beyazıt Meydanı, yerel iktidarlar olan belediyelerin her dönem ilgilendikleri bir kamusal alan olmuştur. Dönemin gazete haberlerine yansıyan başlıklarında ve meydanla ilgili tarihi boyunca yapılan düzenlemelerde bu görülmektedir.